Wpisz czego szukasz i naciśnij enter. Aby zrezygnować wciśnij Esc.

Dotacje unijne – słowniczek wynalzcy

Nowa perspektywa finansowa na lata 2014-2020 stwarza dobre warunki dla rozwoju działalności badawczo-rozwojowej i transferu wiedzy. Dotacje unijne, w ramach których Beneficjenci mogą aplikować o środki koncentrują się na przedsięwzięciach związanych ze zwiększeniem innowacyjności gospodarki, rozwojem sektora nauki, współpracy przedsiębiorstw i instytucji badawczych oraz zapewnieniem wysokiej jakości otoczenia biznesu sprzyjającego podnoszeniu innowacyjności przedsiębiorstw.

Uzyskanie dofinansowania ze środków unijnych na projekty badawczo-rozwojowe nie jest takie trudne, jak się często wydaje, choć cały proces od zainteresowania się potencjalnego Beneficjenta funduszami do otrzymania refundacji poniesionych kosztów jest raczej długotrwały. Wśród trudności z jakimi muszą się uporać zainteresowani dofinansowaniem unijnym znajduje się dotacyjna nomenklatura. Stąd też w poniższym wpisie przedstawiamy dotacyjny słowniczek.

Dotacyjny słowniczek wynalazcy

Badania przemysłowe – oznaczają badania planowane lub badania krytyczne mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności celem opracowania nowych produktów, procesów lub usług lub też wprowadzenia znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów lub usług. Uwzględniają one tworzenie elementów składowych systemów złożonych i mogą obejmować budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub środowisku interfejsu symulującego istniejące systemy, a także linii pilotażowych, kiedy są one konieczne do badań przemysłowych, a zwłaszcza uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych.

Beneficjent – zgodnie z definicją przyjętą w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizującą projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu.

Dofinansowanie oznacza tę część wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem, która zostanie zrefundowana ze środków publicznych.

Dotacja rozwojowa – wydatki budżetu państwa przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków pochodzących z środków UE lub projektów realizowanych w ramach tych programów.

Działanie – Instrument pomocy wdrażający priorytet operacyjny w ramach programu operacyjnego, o odrębnym przeznaczeniu i zasadach realizacji; grupa projektów realizujących ten sam cel w ramach priorytetu programu operacyjnego.

Eksperymentalne prace rozwojowe – oznaczają zdobywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i biznesu oraz innej stosownej wiedzy i umiejętności w celu opracowywania nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Mogą one także obejmować na przykład czynności mające na celu pojęciowe definiowanie, planowanie oraz dokumentowanie nowych produktów, procesów i usług.

Fundusze Strukturalne – Zasób finansowy UE umożliwiający pomoc w restrukturyzacji i modernizacji gospodarki krajów członkowskich drogą interwencji w kluczowych sektorach i regionach (poprawa struktury). Na fundusze strukturalne składają się: Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), Europejski Fundusz Społeczny (EFS), Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji w Rolnictwie (EFOiGR – Sekcja Orientacji) oraz Finansowy Instrument Wspierania Rybołówstwa (FIWR).

Generator Wniosków oznacza aplikację komputerową służącą do poprawnego i zgodnego z wymaganiami formalnymi wypełnienia wniosku o dofinansowanie projektu.

Inkubator technologiczny – Wyodrębniona organizacyjnie, budżetowo i lokalowo jednostka, która zapewnia początkującym przedsiębiorcom z sektora MSP pomoc w uruchomieniu i prowadzeniu firmy oferującej produkt lub usługę powstałą w wyniku wdrożenia nowej technologii.

Infrastruktura dedykowana oznacza infrastrukturę, który została zbudowana dla możliwych do ustalenia w trakcie oceny ex ante przedsiębiorstw i dostosowana do ich potrzeb.

Infrastruktura badawcza oznacza obiekty, zasoby i powiązane z nimi usługi, które są wykorzystywane przez środowisko naukowe do prowadzenia badań naukowych w swoich dziedzinach, i obejmuje wyposażenie naukowe lub zestaw przyrządów, zasoby oparte na wiedzy, takie jak zbiory, archiwa lub uporządkowane informacje naukowe, infrastrukturę opartą na technologiach informacyjno-komunikacyjnych, taką jak sieć, infrastrukturę komputerową, oprogramowanie i infrastrukturę łączności lub wszelki inny podmiot o wyjątkowym charakterze niezbędny do prowadzenia badań naukowych. Takie różne rodzaje infrastruktury badawczej mogą być zlokalizowane w jednej placówce lub „rozproszone” (zorganizowana sieć zasobów) zgodnie z art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 723/2009 z dnia 25 czerwca 2009 r. w sprawie wspólnotowych ram prawnych konsorcjum na rzecz europejskiej infrastruktury badawczej (ERIC).

Innowacja marketingowa – oznaczająca zastosowanie nowej metody marketingowej obejmującej znaczące zmiany w wyglądzie produktu, jego opakowaniu, pozycjonowaniu, promocji, polityce cenowej lub modelu biznesowym, wynikającej z nowej strategii marketingowej przedsiębiorstwa.

Innowacja organizacyjna – polegająca na zastosowaniu w przedsiębiorstwie nowej metody organizacji jego działalności biznesowej, nowej organizacji miejsc pracy lub nowej organizacji relacji zewnętrznych.
Innowacja procesowa – oznaczająca wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy.

Innowacja produktowa – oznaczająca wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia.

Intensywność pomocy oznacza kwotę pomocy brutto wyrażoną jako odsetek kosztów kwalifikowalnych, przed potrąceniem podatku lub innych opłat.

Instrukcje wykonawcze IP – Procedury Instytucji Pośredniczącej opisujące tryb realizacji zadań związanych z wdrażaniem priorytetu programu operacyjnego.

Instytucja Płatnicza – Jedna lub kilka instytucji lub organów krajowych, regionalnych lub lokalnych, wyznaczonych przez państwo członkowskie w celu przygotowania i przedkładania wniosków o płatności oraz otrzymywania płatności z Komisji Europejskiej. W Polsce Instytucją Płatniczą jest Departament Obsługi Funduszy Pomocowych w Ministerstwie Finansów.

Instytucja Pośrednicząca – organ administracji publicznej lub inna jednostka sektora finansów publicznych, której została powierzona, w drodze porozumienia zawartego z instytucją zarządzającą, część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego.

Instytucja Wdrażająca (IW)/Instytucja Pośrednicząca II stopnia (IP2) – podmiot publiczny lub prywatny odpowiedzialny za realizację części lub całości priorytetów programu operacyjnego na podstawie odpowiednio porozumienia lub umowy o dofinansowanie realizacji powierzonych jej zadań.

Instytucja Zarządzająca oznacza Ministra Infrastruktury i Rozwoju, odpowiedzialnego za przygotowanie i realizację programów operacyjnych.

Komitet Monitorujący oznacza Komitet Monitorujący Program, którego rolą jest czuwanie nad efektywnością i jakością wdrażania Programu.

Koszty (wydatki) kwalifikowalne – wydatek lub koszt poniesiony zgodnie z zasadami obowiązującymi w Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach poszczególnych programów operacyjnych, który kwalifikuje się do refundacji ze środków przeznaczonych na realizację tego programu.

Koszty (wydatki) niekwalifikowane projektu – wydatki poniesione w związku z realizacją projektu, wchodzące w skład kosztów całkowitych projektu, inne niż wymienione w art. 10 Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 16.09.2004 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach SPO RZL 2004 – 2006. Wydatki niekwalifikowane nie mogą być objęte dofinansowaniem oraz nie stanowią podstawy do obliczania kwoty dofinansowania.

MŚP – Do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw („MŚP”) należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR, lub roczna suma bilansowa nie przekracza 43 milionów EUR. W kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 10 milionów EUR. Mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo, które zatrudnia mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 milionów EUR.

Nieprawidłowości oznaczają wszelkie naruszenie prawa przez Beneficjenta w zakresie realizowanych Działań. Nieprawidłowości mają miejsce wskutek czynu lub zaniedbania ze strony Beneficjenta, które to czyny lub zaniedbania naraziłyby lub mogły narazić na szkodę ogólny budżet Wspólnot lub budżety którymi one zarządzają. Nieprawidłowości to również każde naruszenie przepisów krajowych dotyczących wywiązywania się z warunków finansowania pomocy ze środków Unii Europejskiej.

Nowa i innowacyjna technologia – oznacza nową i niesprawdzoną technologię w porównaniu z aktualną sytuacją w branży, która to technologia niesie z sobą ryzyko niepowodzenia technologicznego lub przemysłowego i nie stanowi optymalizacji ani udoskonalenia istniejącej technologii;

Ostateczny Odbiorca oznacza osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, korzystające z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu.

Park przemysłowy – zespół wyodrębnionych nieruchomości, w którego skład wchodzi co najmniej nieruchomość, gdzie znajduje się infrastruktura techniczna pozostała po restrukturyzowanym lub likwidowanym przedsiębiorcy, utworzony na podstawie umowy cywilnoprawnej, której jedną ze stron jest jednostka samorządu terytorialnego, stwarzający możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przedsiębiorcom, w szczególności małym i średnim (podstawa prawna: Ustawa z 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji oraz ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U.03159.1537).

Park technologiczny – zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o Komitecie Badań Naukowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 33, poz. 389 oraz z 2003 r. Nr 39, poz. 335) a przedsiębiorcami, na którym oferowane są przedsiębiorcom, wykorzystującym nowoczesne technologie, usługi w zakresie doradztwa w tworzeniu i rozwoju przedsiębiorstw, transferu technologii oraz przekształcania wyników badań naukowych i prac rozwojowych w innowacje technologiczne, a także stwarzający tym przedsiębiorcom możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez korzystanie z nieruchomości i infrastruktury technicznej na zasadach umownych (podstawa prawna: Ustawa z 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji oraz ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców Dz. U.03159.1537)

Płatnik
– należy przez to rozumieć Bank Gospodarstwa Krajowego, który na podstawie wystawionego przez Instytucję Pośredniczącą Zlecenia płatności, przekazuje płatności.

Plan wykonawczy – ramowy dokument programowy, tworzony w przypadku, gdy cele rozwoju mogą być osiągnięte przez dwa lub więcej skoordynowane ze sobą programy operacyjne.

Płatność końcowa – Płatność końcowa dokonywana jest po zakończeniu projektu, na podstawie złożonego wniosku o płatność końcową wraz ze sprawozdaniem końcowym i niezbędnymi załącznikami. Płatność końcowa obejmuje refundację rzeczywiście poniesionych kosztów, zgodnie z załącznikiem do umowy o dofinansowanie.

Pomoc de minimis oznacza pomoc publiczną, której ogólna kwota przyznana dowolnemu podmiotowi gospodarczemu nie przekracza 200 tys. euro w dowolnie ustalonym okresie trzech lat budżetowych (100 tys. euro w sektorze transportu drogowego). Pułapy te stosuje się bez względu na formę i cel pomocy de minimis, a także bez względu na to, czy jest ona w całości lub w części finansowana z środków unijnych.

Pomoc Techniczna oznacza działania przygotowawcze, monitorujące, oceniające oraz kontrolne, finansowane z poszczególnych funduszy strukturalnych w celu zapewnienia właściwego ich wydatkowania i obejmujące: studia, w tym studia o charakterze ogólnym, pomoc doradczą, wymianę doświadczeń i informacji skierowanych do partnerów społecznych i gospodarczych, beneficjentów pomocy oraz ogółu społeczeństwa, a także instalację, funkcjonowanie i wzajemne połączenie skomputeryzowanych systemów zarządzania, monitorowania i oceny wykorzystania funduszy strukturalnych oraz poprawę metod oceny i wymianę informacji w tym zakresie.

Prace rozwojowe mogą obejmować opracowanie prototypów, demonstracje, opracowanie projektów pilotażowych, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt zasadniczo nie jest jeszcze określony. Mogą obejmować opracowanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy z konieczności jest produktem końcowym do wykorzystania do celów komercyjnych, a jego produkcja jest zbyt kosztowna, aby służył on jedynie do demonstracji i walidacji. Eksperymentalne prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług oraz innych operacji w toku, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Priorytet – priorytetowi jest podporządkowany wkład finansowy z Funduszy, innych instrumentów finansowych oraz odpowiednich środków finansowych państwa członkowskiego, jak również zestaw sprecyzowanych celów.
Projekt oznacza przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem umowy o dofinansowanie między beneficjentem a Instytucją wdrażającą.

Za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub stowarzyszenia prowadzące regularną działalność gospodarczą.

Przedsiębiorstwo innowacyjne oznacza przedsiębiorstwo:
• które za pomocą oceny dokonanej przez zewnętrznego eksperta, może wykazać, że w przewidywalnej przyszłości opracuje produkty, usługi lub procesy, które są nowe lub znacząco ulepszone w porównaniu z aktualną sytuacją w jego branży i które niosą ze sobą ryzyko niepowodzenia technologicznego lub przemysłowego;
lub
• którego wydatki na działalność badawczo-rozwojową stanowią co najmniej 10% jego całkowitych kosztów operacyjnych w co najmniej jednym roku z trzech lat poprzedzających przyznanie pomocy lub, w przypadku przedsiębiorstwa rozpoczynającego działalność bez historii finansowej, w bieżącym okresie podatkowym objętym zewnętrznym audytem;

Publiczne środki krajowe oznacza tę część dofinansowania projektów, która pokrywana jest ze środków budżetu państwa.

Publiczne środki wspólnotowe oznacza tę część dofinansowania projektów w ramach działań oraz pomocy technicznej, która jest pokrywana ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) w przypadku PO IR i PO IiŚ lub Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w przypadku PO WER.

„Siła wyższa” – Zdarzenie bądź połączenie zdarzeń niezależnych od beneficjenta, które zasadniczo utrudniają wykonywanie jego zobowiązań wynikających z umowy o dofinansowanie, których beneficjent nie mógł przewidzieć i którym nie mógł zapobiec ani ich przezwyciężyć poprzez działanie z należytą starannością. Jeżeli cel projektu nie został osiągnięty lub utrzymany wskutek działania „siły wyższej”, beneficjent nie będzie zobowiązany do zwrotu dofinansowania.

Studium wykonalności oznacza ocenę i analizę potencjału projektu, która ma wesprzeć proces decyzyjny poprzez obiektywne i racjonalne określenie jego mocnych i słabych stron oraz możliwości i zagrożeń z nim związanych, zasobów, jakie będą niezbędne do realizacji projektu, oraz ocenę szans jego powodzenia.

System kontroli – jest wbudowany w strukturę jednostki i poszczególne procesy zachodzące w jednostce, jako narzędzie wspomagające kierownika jednostki. Na system składają się procedury, menedżerowie, pracownicy, procedur, organizacja i kultura jednostki.

Uproszczona metoda rozliczania kosztów – należy przez to rozumieć stawki jednostkowe, kwoty ryczałtowe nieprzekraczające wyrażonej w PLN równowartości kwoty 100.000 EUR wkładu publicznego na poziomie projektu oraz stawki ryczałtowe stanowiące określony procent jednej lub kilku kategorii kosztów.

Wdrażanie – w odniesieniu do programów operacyjnych jest to wykonanie projektu, programu. Etap wdrażania następuje po etapie programowania.

Wkład własny beneficjenta – oznacza to środki finansowe lub wkład niepieniężny zabezpieczone przez beneficjenta, które zostaną przeznaczone na pokrycie kosztów kwalifikowalnych i które nie zostaną beneficjentowi przekazane w formie dofinansowania (różnica między kwotą kosztów kwalifikowalnych, a kwotą dofinansowania przekazaną beneficjentowi); wkład własny beneficjenta nie może pochodzić ze Środków publicznych, w tym dotacji/subwencji z budżetu państwa i budżetu jednostek samorządu terytorialnego, chyba że tryb udzielenia danej dotacji/subwencji nie wyklucza możliwości przeznaczenia środków z nich pochodzących na pokrycie wkładu własnego w projektach.

Wniosek o dofinansowanie oznacza wniosek składany przez ubiegającego się o dofinansowanie w celu realizacji projektu.

Współfinansowanie krajowe – wkład środków krajowych do programów lub projektów realizowanych przy udziale środków publicznych UE. Wydatki kwalifikowane oznaczają wydatki poniesione w ramach programów operacyjnych zgodnie z następującymi kryteriami:
• spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego,
• wydatków określonych szczegółowo przez Instytucję Zarządzającą zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r.,
• dodatkowych, przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów finansowanych ze źródeł zagranicznych (w ramach pomocy, na zasadach i w sposób zgodny z zasadami obowiązującymi w Unii Europejskiej.
O kwalifikacji wydatków decydują przepisy wspólnotowe oraz wytyczne IZ.

Wsparcie – pomoc finansowa na realizację projektu udzielana w ramach Działania w formie dotacji stanowiącej refundację poniesionych kosztów kwalifikowanych.

Wstrzymanie płatności – w sytuacji gdy w systemie zarządzania i kontroli programu lub priorytetu istnieje poważna wada mająca wpływ na rzetelność procesu certyfikacji wydatków (np.: wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków związany jest z poważną nieprawidłowością, która nie została poprawiona; stworzone systemy zarządzania i kontroli funkcjonują nieskutecznie, a co za tym idzie, IZ nie jest w stanie zapobiegać, wykrywać oraz korygować ewentualnych nieprawidłowości oraz odzyskiwać nienależnie wypłaconych kwot wraz z odsetkami), IP powinna wstrzymać na wniosek IZ lub z własnej inicjatywy – o ile sama wykryła takie wady, proces certyfikacji i dokonywania płatności w ramach priorytetu. Proces ten może zostać wznowiony dopiero po podjęciu skutecznych działań naprawczych.

Zespół Konkursowy – oznacza Zespół Konkursowy, powołany w celu dokonania merytorycznej oceny zgłoszonych wniosków o dofinansowanie

W przypadku pytań związanych z finansowaniem B+R oraz komercjalizacji zapraszamy do kontaktu. Zachęcamy również do śledzenia kolejnych wpisów na naszym blogu.

Zdjęcie stworzone przez Stuart Miles / licencja creative commons www.freedigitalphotos.net

Podobne wpisy